Narzędziownik: Protokół 4xA™
Protokół 4xA składa się z czterech etapów i porządkuje to, co robisz po zdaniu „muszę się zastanowić”. U pacjentów M3 i M4 sprawdza się w całości. U M1 i M2 trzeba go przestawić, bo wcześniej potrzebna jest praca nad świadomością albo motywacją.
AkceptujAngażujAktualizujAktywizuj
Etap 1: Akceptuj obiekcje
Cel: zdjąć gardę pacjenta, przyjmując jego obiekcję jako uzasadnioną. Pacjent zakłada, że za chwilę nastąpi przekonywanie, a Twoim zadaniem jest zneutralizować to założenie już w pierwszej sekundzie.
Pierwsza reakcja na „muszę się zastanowić” nie powinna być argumentem ani nawet pytaniem, ma być trzykrotnym potwierdzeniem: informacji, szczerości i samej obiekcji.
Obiekcja: „To jest drogo”
– Dobrze, że Pan to mówi. Dziękuję, że mówi Pan wprost o pieniądzach, wielu pacjentów woli to przemilczeć. Ma Pan rację, że to istotna kwota.
Najczęstszy błąd: akceptacja, po której natychmiast pada argument.
– Rozumiem, że chce się Pan zastanowić. ALE chciałbym jeszcze podkreślić, że im wcześniej…
Taki zwrot nie jest Akceptuj. Pacjent słyszy z niego tylko to, co stoi po „ale”, a całe zdanie przed tym słowem jego mózg czyta jako „zaraz przyjdzie cios”.
Akceptacja powinna być pełnym, oddzielnym, samodzielnym aktem. Po niej milczysz. Czekasz na reakcję pacjenta, a to milczenie po Akceptuj jest częścią narzędzia.
Pacjent w stanie „muszę się zastanowić” nie potrzebuje więcej argumentów, tylko mniej napięcia.

